مرکز تحقیقات رادیولوژی نوین و تهاجمی | Cell therapy with placenta-derived mesenchymal stem cells

مرکز تحقیقات رادیولوژی نوین و تهاجمی | Cell therapy with placenta-derived mesenchymal stem cells
سایت دانشگاه | 11 بهمن 1404
logo

مرکز تحقیقات رادیولوژی نوین و تهاجمی

دانشگاه علوم پزشکی تهران

 

سلول درمانی اینترونشنال

 

سلول درمانی: رویکردی نوین در پزشکی بازسازی‌کننده


سلول درمانی (Cell Therapy) یک شاخه نوظهور و پرشتاب در پزشکی است که از سلول‌ها و ترکیبات مشتق‌شده از آن‌ها برای درمان بیماری‌ها و آسیب‌ها استفاده می‌کند. این رویکرد مبتنی بر این ایده است که سلول‌های زنده می‌توانند به ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده، بازسازی اندام‌ها و حتی درمان بیماری‌های مزمن کمک کنند. سلول درمانی به عنوان یک رویکرد پزشکی بازسازی‌کننده، پتانسیل بالایی برای درمان بیماری‌هایی دارد که با درمان‌های سنتی قابل کنترل نیستند.

 

مبانی علمی سلول درمانی


سلول درمانی بر پایه دانش عمیق از زیست‌شناسی سلولی، ایمونولوژی و مهندسی بافت استوار است. در این روش، سلول‌های زنده به بدن بیمار تزریق یا پیوند زده می‌شوند تا عملکرد‌های درمانی زیر را انجام دهند:

1
. جایگزینی سلول‌های آسیب‌دیده یا از دست رفته: در بسیاری از بیماری‌ها، سلول‌های خاصی در بدن آسیب می‌بینند یا از بین می‌روند. سلول درمانی می‌تواند با جایگزینی این سلول‌ها، عملکرد طبیعی بافت یا اندام را بازیابی کند.
2
. ترشح فاکتورهای رشد و سیتوکین‌ها:برخی از سلول‌ها، مانند سلول‌های بنیادی، فاکتورهای رشد و سیتوکین‌های مختلفی را ترشح می‌کنند که می‌توانند به ترمیم بافت، کاهش التهاب و تقویت سیستم ایمنی کمک کنند.
3
. تنظیم سیستم ایمنی: در بیماری‌های خودایمنی، سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت‌های خودی حمله می‌کند. سلول درمانی می‌تواند با تنظیم فعالیت سیستم ایمنی، از این حملات جلوگیری کند.
4
. مهندسی بافت:سلول‌های زنده می‌توانند در محیط آزمایشگاهی با استفاده از تکنیک‌های مهندسی بافت، به بافت‌های جدید تبدیل شوند و سپس به بدن بیمار پیوند زده شوند.



 انواع سلول‌های مورد استفاده در سلول درمانی


انواع مختلفی از سلول‌ها در سلول درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند:

1
. سلول‌های بنیادی (Stem Cells): این سلول‌ها توانایی خودتجدید و تمایز به انواع مختلف سلول‌های تخصصی بدن را دارند. سلول‌های بنیادی شامل:

  *سلول‌های بنیادی جنینی (Embryonic Stem Cells - ESCs): این سلول‌ها از لایه سلولی داخلی جنین در مراحل اولیه رشد به دست می‌آیند و توانایی تبدیل شدن به هر نوع سلول در بدن را دارند (پلتوریپوتانسی).
    *  
سلول‌های بنیادی بالغ (Adult Stem Cells - ASCs): این سلول‌ها در بافت‌های مختلف بدن یافت می‌شوند و نقش در ترمیم بافت و بازسازی اندام‌ها را ایفا می‌کنند. MSCها نمونه‌ای از ASCها هستند.
    * 
سلول‌های بنیادی پرتوان اندام (Induced Pluripotent Stem Cells - iPSCs): این سلول‌ها از سلول‌های تخصصی بالغ به دست می‌آیند که با استفاده از روش‌های مهندسی ژنتیک، به سلول‌های بنیادی جنینی تبدیل شده‌اند.
2
. سلول‌های ایمنی (Immune Cells): این سلول‌ها، مانند لنفوسیت‌های T، نقش مهمی در پاسخ ایمنی بدن ایفا می‌کنند و می‌توانند برای درمان سرطان و بیماری‌های خودایمنی استفاده شوند.
3
. سلول‌های تخصصی (Specialized Cells): این سلول‌ها، مانند سلول‌های بتا پانکراس (برای درمان دیابت نوع 1) و سلول‌های عصبی (برای درمان بیماری‌های عصبی)، می‌توانند برای جایگزینی سلول‌های آسیب‌دیده یا از دست رفته استفاده شوند.


 
کاربردهای سلول درمانی

سلول درمانی در حال حاضر برای درمان طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد:

سرطان: سلول درمانی، به‌ویژه ایمونوتراپی سلولی، در درمان برخی از انواع سرطان، مانند سرطان خون و لنفوم، موفقیت‌های چشمگیری داشته است.
بیماری‌های خودایمنی: سلول درمانی می‌تواند با تنظیم فعالیت سیستم ایمنی، به کاهش علائم بیماری‌های خودایمنی مانند آرتریت روماتوئید و ام‌اس کمک کند.
بیماری‌های عصبی: سلول درمانی می‌تواند برای ترمیم آسیب‌های عصبی ناشی از سکته مغزی، آسیب نخاعی و بیماری‌های نورودژنراتیو مانند پارکینسون و آلزایمر استفاده شود.
بیماری‌های قلبی-عروقی: سلول درمانی می‌تواند برای ترمیم آسیب‌های قلبی ناشی از حمله قلبی و نارسایی قلبی استفاده شود.
بیماری‌های دیابت: سلول درمانی می‌تواند با جایگزینی سلول‌های بتا پانکراس، به کنترل قند خون در بیماران دیابتی کمک کند.

 

سلول درمانی آرتروز زانو: رویکرد نوین در درمان بیماری‌های مفصلی

آرتروز زانو یک بیماری تخریبی مفصلی است که با درد، سفتی و محدودیت حرکتی همراه است. این بیماری یک عامل مهم در ناتوانی و کاهش کیفیت زندگی افراد در سراسر جهان است. درمان‌های سنتی مانند داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs)، فیزیوتراپی و در نهایت جراحی تعویض مفصل زانو، اغلب نتایج مطلوبی به همراه ندارند یا با عوارض جانبی همراه هستند. سلول درمانی به عنوان یک رویکرد نوین، پتانسیل قابل توجهی برای ترمیم و بازسازی غضروف آسیب‌دیده و کاهش التهاب در مفصل زانو دارد.

 

مبانی علمی سلول درمانی در آرتروز زانو

سلول درمانی در آرتروز زانو بر اساس استفاده از سلول‌های بنیادی (Stem Cells) است. سلول‌های بنیادی سلول‌هایی هستند که توانایی تبدیل شدن به انواع مختلف سلول‌های تخصصی بدن را دارند. در زمینه درمان آرتروز زانو، معمولاً از دو نوع سلول بنیادی استفاده می‌شود:

 

1. سلول‌های بنیادی مزانشیمی (MSCs): این سلول‌ها در بافت‌های مختلف بدن مانند مغز استخوان، بافت چربی و غضروف یافت می‌شوند. MSCها توانایی خودتجدید و تمایز به انواع سلول‌های بافتی مانند سلول‌های غضروفی (Chondrocytes)، سلول‌های استخوانی (Osteoblasts) و سلول‌های خونی را دارند. علاوه بر این، MSCها قادر به ترشح فاکتورهای رشد و سیتوکین‌های ضد التهابی هستند که می‌توانند به کاهش التهاب در مفصل زانو کمک کنند.

2سلول‌های بنیادی پرتوان جنینی (hESCs): این سلول‌ها از ابتدای رشد جنین به دست می‌آیند و توانایی تبدیل شدن به هر نوع سلول در بدن را دارند. استفاده از hESCs در درمان آرتروز زانو هنوز در مراحل اولیه تحقیقات است و با چالش‌های اخلاقی و فنی همراه است.

 

مکانیسم‌های عمل سلول درمانی در آرتروز زانو

سلول‌های بنیادی پس از تزریق به مفصل زانو، از طریق مکانیسم‌های مختلفی به ترمیم و بازسازی غضروف آسیب‌دیده کمک می‌کنند:

 

  •     تمایز به سلول‌های غضروفی:سلول‌های بنیادی می‌توانند به سلول‌های غضروفی تبدیل شوند و در ترمیم غضروف آسیب‌دیده نقش داشته باشند.
  •     ترشح فاکتورهای رشد: سلول‌های بنیادی فاکتورهای رشدی مانند فاکتور رشد تبدیل‌کننده β (TGF-β)، فاکتور رشد فیبروبلاست‌ها (FGF) و فاکتور رشد پلاکت‌ها (PDGF) را ترشح می‌کنند که به تحریک تکثیر و تمایز سلول‌های غضروفی و افزایش تولید ماتریکس غضروفی (ECM) کمک می‌کنند.
  •     کاهش التهاب: سلول‌های بنیادی سیتوکین‌های ضد التهابی مانند اینترلوکین-10 (IL-10) و فاکتور تنفسی سلول‌های T (TGF-β) را ترشح می‌کنند که به کاهش التهاب در مفصل زانو کمک می‌کنند.
  •     مهار آنژیوجنز: سلول‌های بنیادی می‌توانند تشکیل رگ‌های خونی جدید در مفصل زانو را مهار کنند. این امر می‌تواند به کاهش التهاب و آسیب غضروفی کمک کند.

 

روش‌های سلول درمانی در آرتروز زانو

روش‌های مختلفی برای سلول درمانی آرتروز زانو وجود دارد:

  • تزریق مستقیم سلول‌های بنیادی: در این روش، سلول‌های بنیادی به طور مستقیم به مفصل زانو تزریق می‌شوند.
  • استفاده از داربست‌های زیستی: در این روش، سلول‌های بنیادی در یک داربست زیستی (Scaffold) قرار داده می‌شوند و سپس به مفصل زانو کاشته می‌شوند. داربست زیستی به عنوان یک قالب برای رشد و بازسازی غضروف عمل می‌کند.
  • مهندسی بافت: در این روش، سلول‌های بنیادی در محیط آزمایشگاهی با استفاده از تکنیک‌های مهندسی بافت، به غضروف تبدیل می‌شوند و سپس به مفصل زانو پیوند زده می‌شوند
  •  


با وجود چالش‌هایی مثل هزینه بالا، سلول درمانی به عنوان یک رویکرد امیدوارکننده برای درمان بیماری‌ها و آسیب‌ها، پتانسیل بالایی برای بهبود سلامت و کیفیت زندگی افراد دارد. پیشرفت‌های مداوم در زمینه زیست‌شناسی سلولی، مهندسی بافت و ژنتیک، چشم‌انداز روشنی برای آینده سلول درمانی ترسیم می‌کند.

 

دستاوردهای علمی مرکز در زمینه سلول درمانی به شرح زیر می باشد:

 

  • تاریخ انتشار : 1404/03/07 - 08:03
  • : 110
  • زمان مطالعه : 1 دقیقه

Cell therapy with placenta derived mesenchymal stem cells for secondary progressive multiple sclerosis patients in a phase 1 clinical trial

Cell therapy with placenta-derived mesenchymal stem cells  {faces}

Mesenchymal stem cell (MSC) has attracted significant attention in clinical research due to their immunomodulatory properties and potential to reduce inflammation in autoimmune disorders, such as multiple sclerosis (MS). This study evaluates the safety and feasibility of placenta-derived MSCs (PLMSCs) in five participants with secondary-progressive multiple sclerosis (SPMS). The primary outcomes focused on safety and tolerability, assessed through adverse event monitoring over six months. Secondary exploratory outcomes included clinical, imaging, and immunological measures. Patients underwent baseline evaluations and follow-up assessments comprising cognitive and psychological assessments, expanded disability status scale (EDSS), clinical signs, diffusion tensor imaging (DTI), functional MRI (fMRI), cytokine levels (IL-10, IL-6, IL-17, TNFα), and CD20/CD19 B cell marker analysis. No serious complications were noted, except for temporary headache in two patients, which was resolved with tablet. Results demonstrated sustained improvements in clinical outcomes, as indicated by significant reductions in EDSS scores (P < 0.0001), cognitive and psychological assessments, and radial diffusivity (RD) indices (P = 0.0186) in DTI metrics over six months. Furthermore, fMRI analysis showed significant enhancements in brain connectivity and cognitive function. Immunologically, CD20/CD19 B cell markers decreased significantly (P = 0.0077), and anti-inflammatory cytokine IL-10 increased alongside reductions in pro-inflammatory TNFα, IL-6, and IL-17 (P < 0.0001) three months post-therapy. These findings suggest PLMSC transplantation is safe and feasible in SPMS patients. While exploratory outcomes indicate potential clinical and immunological benefits, this phase 1 trial was not designed to assess efficacy. Larger, controlled phase II trials are warranted to validate these preliminary observations and investigate PLMSCs' therapeutic potential in MS.

  • Article_DOI :
  • نویسندگان : ameneh shokati ,mohsen nikbakht,jafar ai,abdorreza naser moghadasi
  • گروه خبر : پژوهش,research article,cell therapy
  • کد خبر : 298583
نفیسه السادات قوامی
تهیه کننده:

نفیسه السادات قوامی

0 نظر برای این مطلب وجود دارد

ارسال نظر

نظر خود را وارد نمایید:

متن درون تصویر را در جعبه متن زیر وارد نمائید *
متن مورد نظر خود را جستجو کنید
تنظیمات پس زمینه